คุณแม่น้องชิน ไป ซานฟรานซิสโก (USA)

4 ก.ค. 2551, ชิน 4 ขวบ 7 เดือนแล้ว, เช้าวันนี้ คุณแม่ไป Sanfrancisco ตั้งแต่เช้า ตี 5 ออกจากบ้าน เราเองเลยอยู่กะลูก 2 คน
สารพัดเรื่องราวตั้งแต่ เช้าเลย เริ่มตั้งแต่ เข้าห้องน้ำแปรงฟัน ใส่ยาสีฟัน ให้ทีหลัง ก็ไม่ได้ นั่งลงติดพื้น งอแง เลย ต้องใส่ยาสีฟัน ให้แกก่อน...
พอแกอาบน้ำเสร็จ เราก็อาบน้ำต่อ ล๊อคห้องน้ำอย่างดี พออาบไปได้สักพัก ได้ยินเสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดออก ชัวร์เลย ชินชิน แกเอากุญแจมาเปิดห้องน้ำ พร้อมกับชูกางเกง ถามว่า ด้านไหน คือด้านหน้า...วันนี้ แกต้องใส่กางเกงกีฬาไป รร. โชคดีนะ ที่เราอาบน้ำมีฉากกั้นอยู่ อธิบายแกเสร็จแกก็ออกจากห้องน้ำไป เราก็อาบน้ำต่อ...
พออาบน้ำเสร็จ เราก็แต่งตัว จากนั้น เดินลงไปด้านล่าง...พอเดินไปถึง ก็เห็นแกนั่งอยู่ที่พื้น ถามแกว่า ใส่ กกน. แล้วยัง (แกเคยลืมใส่)...พอถามปุ๊บ แกก็ร้องไห้ เพราะแกไม่ได้ใส่ และแกบอกว่า แกขี้เกียจถอดกางเกงกีฬา...ก็เลยต้องช่วยแก แกก็เลยยอมใส่...จากนั้น แกก็นั่งที่พื้นอีก ทำงอแง ก็ถามว่า ทำไมลูก แกบอกว่า ให้ป๋า ช่วยผูกผมให้แกด้วย...เราได้ยิน ก็ตกใจเล็กน้อย เพราะเราผูกผมให้ไม่เป็น ก็อธิบายให้แกฟังว่า ป๋า ทำไม่เป็น แต่แกก็ไม่ยอม บอกว่าให้ผูกผมให้แก...สุดท้าย เราก็เลยต้องช่วยแกผูก ผูกตั้งนาน ก็ทำไม่ได้ ผูกไปก็อธิบายให้แกฟังว่า ป๋า ทำไม่เป็น...ตอนหลังแกก็เลย OK ยอมแพ้ คือว่า ไม่ต้องผูก
...เย็นนั้น กลับมาก็ไม่มีอะไรผิดปกติ...ก่อนนอน แกก็บอกให้อ่านนิทานให้แกฟัง...เราเองก็อ่าน อ่านไม่ทันไร ป๋าเริ่มง่วง (เป็นอย่างนี้ทุกที) พอเราเริ่มง่วง เราก็ล้มตัวลงนอน แกก็ปลุกให้เราตื่น เราเองทำแบบนี้หลายรอบ...จนกระทั่ง แกพูดว่า "ตัวขี้เกียจ จงออกไป" ที่แกพูดแบบนี้ เพราะสมัยก่อน แม่แก เคยพูดแบบนี้กับชินชิน... มีอยู่ช่วงหนึ่งแกพูดว่า "ป่าป๋า เดี๋ยวก็นอน เดี๋ยวก็อ่าน หนูไม่ชอบนะ" แกคงโมโหเราน่าดู...

5 ก.ค. 2551, วันนี้ เป็นวันเสาร์ เป็นวันที่ ชินชิน ต้องเรียนพิเศษถึง 3 อย่าง, เด็กสมัยนี้ ทำไมเรียนเยอะจังนะ, เริ่มจากไปเรียนพิเศษที่ รร. ฉัตรเฉลิม ไปส่งเวลา 8.30 น. เรียนถึง 11.00 น...เราเองก็ไปรอรับ วันนี้ รอนานมาก ปกติ แกจะเลิกประมาณ 10.45 วันนี้ เล่นเอาถึง 11.10 น....พอแกเดินออกมาจากห้อง ก็มาหาเรา ท่าทางจะร้องไห้ ถามว่า เป็นอะไรเหรอ...แกบอกว่า อยากไปเล่นที่สนามเด็กเล่นของ รร.... นึกว่า มีอะไร มากมาย ทำเอางง...
จากนั้น ก็ไปรับ จู้... แล้วก็ไปส่ง ชินชิน ไปเรียน ดนตรี และ คุมอง โดยให้ จู้ ดูแลแทน...เราเอง ก็ไป Homepro เพื่อซื้ออุปกรณ์สี ทาไม้...กลับมาบ้าน ก็ทาสีไม้ เพื่อจะปิดช่องแสง และปรับปรุงครัวเล็กน้อย จนถึงประมาณ 4 โมงเย็น ก็พอกันไปบ้าน เจ๊เหลี่ยน (ซามกู) ไปทานมื้อเย็นที่นั้น จนกระทั่ง 6 โมงกว่า ก็กลับมา ขับรถมาได้ครึ่งทาง ชินก็หลับซะแล้ว...คงเป็นเพราะเหนื่อยมาทั้ง ไหนไปเรียนพิเศษ กลับมาก็เล่นอีก...แกหลับจนถึงบ้าน และพาแกไปหลับต่อที่ห้องนอน...ปรากฏว่า แกหลับต่อยาวจนถึงเช้าเลย...เช้าวันอาทิตย์ แกตื่นแต่เช้าประมาณ 6 โมง หลังจากที่แกหลับมาเกือบ 12 ชั่วโมง...เราเอง ก็รู้สึกว่า แกตื่นแล้ว สักพัก ก็ลืมตา มองเห็นแกกำลัง ขยี้ผมแกอยู่ จากนั้น แกเอ่ยปากถามหา โบว์ผูกผม ของแก หายไปข้างหนึ่ง ซึ่งเมื่อคืนตอนแกหลับ มีอยู่ 2 ข้าง...เราเอง ก็งัวเงียอยู่ ก็ช่วยแกหา ปรากฏว่าหาไม่เจอ...แกก็เริ่มจะร้อง (อีกแล้ว)...เราเลยบอกว่า เดี๋ยวจะไปหาที่รถให้...เราเลยต้องลงไปหาที่รถ ก็ไม่พบ...ขึ้นมาบอกแก แกก็จะร้อง...ก็รื้อหมอนบนฟูกออกทั้งหมด แล้วหาใหม่ ในที่สุด ก็เจอ...แกก็ดีใจ
เวลาในตอนนั้น ยังไม่ถึง 7 โมงเช้าเลย แกบอกว่าจะไปอาบน้ำ แล้วจะไปเรียนคุมอง...ทำเอาเรางง
วันนี้ ชินไปเรียนคุมอง ค่อนข้างเช้ามาก จะช้าก็ตรงเรามากกว่า เพราะกำลังทาสี ยังไม่เสร็จ ทาตั้งแต่ วันเสาร์บ่ายแล้ว ต้องมาทาทับเพิ่ม...
หลังจากเรียนเสร็จ แกบอกว่า วันนี้ โต๊ะเล็กที่แกนั่ง แกมาคนแรก และแกก็คุยว่า แกทำไป 2 เล่ม ถูกหมดเลย คุณครูเอาไป 1 เล่ม จะเอาไป show, ไม่รู้จริงหรือไม่ เราเองก็ไม่เข้าใจ...
บ่ายกลับมา เราก็ทำงานบ้านต่อ แกก็มาช่วย คงเป็นเพราะแกเห็น จี่จู้ มาช่วยเรา แกก็เลยไม่ยอม แกช่วยหยิบเครื่องไม้เครื่องมือให้...เก่งจริงๆ...
มีอยู่ช่วงหนึ่ง เห็นผ่อผ่อ (คุณย่า) บอกว่า แกโทรศัพท์ไปหา แม่แก ที่อยู่เมืองนอก...โทรไม่ติด มีแต่เสียงตอบรับอัตโนมัติ บอกว่า ไม่สามารถติดต่อได้...แกพูดว่า คนบ้าพูด ท่าทางคงโมโหน่าดู ที่โทรหาไม่ได้...แกโทรไปตั้งหลายครั้งแหนะ...คิดถึงแม่มาก
...ช่วงบ่าย จู้ จะไปธุระที่จุฬาฯ ชินชิน แกก็อยากไปด้วย เราเองบอกว่า ไปไม่ได้หรอก จู้เขาต้องนั่งมอเตอร์ไซด์ นั่งได้คนเดียว... แกสวนกลับว่า นั่งได้ 2 คน เพราะแกเคยนั่งกับหม่าม้ามาแล้ว...ก็เลยบอกว่า เย็นจะพาไป Lotus...
ก่อนไป Lotus เราเองก็ช่วยแกสระผม เพราะผมชิน เริ่มมีกลิ่น...แกก็แนะนำให้เราทำโน่นนี้ ตั้งแต่ ให้หยิบกะลามัง ตัวที่แกนั่งอาบน้ำ หยิบขวดแชมพู หยิบขัน จากนั้น แกก็ลงนั่งในกะลามัง...ก่อนที่แกจะลง แกบอกว่า ต้องล้างเท้าก่อน...เราเอง ก็สระไม่เป็น ไม่รู้ทำไง ก็เลยทำตามที่แกบอก (สั่ง)...พอใส่น้ำยาเสร็จ ก็ขยี้ๆ แล้วก็ล้างน้ำ...ยากเย็นเหลือเกิน ก็เลยบอกแกว่า ไปล้างผม ในห้องน้ำดีกว่า แกก็ OK...พอไปถึงห้องน้ำ เราก็เอาฝักบัว ล้างผมแก...แกโวยวายใหญ่ แล้วก็เอาหัวแกมาถูกับเสื้อผ้าเรา เปียกหมดเลย...ทำแบบนี้ตั้งหลายรอบ...แกทำไป ก็บ่นไปว่า ป๋า ทำไม่เป็นๆ...