หม่าม๊า หรือ คุณแม่ ไปทำบุญที่เชียงรายกับเพื่อนๆ ตั้งแต่วันศุกร์ ที่ 7 พ.ย. 2551 มีกำหนดการเดินทาง 4 วัน ไปวันศุกร์ กลับคืนวันจันทร์ แม่ไม่อยู่ทีไร ป่าป๊า เครียดทุกที ก็เหนื่อยอีกแล้วเรา ต้องคอยดูแล ลูกหมู แต่ชินชิน บอกว่า แกไม่ใช่ลูกหมู แต่แกเป็นลูกแมว ก็มีเรื่องพอสรุป สนุกๆ ได้ดังนี้
วันแรก คืนวันศุกร์ เราก็พาแกไปที่ Lotus ประมาณสัก 19.30 น. ได้ ที่ชอบพาไป ก็เพราะ ใกล้บ้านดี ขับรถสัก 10 นาที ก็ถึงแล้ว ไปช่วงเย็นๆ ก็โล่งดี จอดรถสะดวก ชินชิน ชอบไป ก็เพราะมีที่ให้เล่น ในร้าน KFC และ McDonald
เหตุการณ์ ก็ปกติทุกอย่าง พอเล่นเสร็จ แกก็ถามหาของกิน ทั้งๆ ที่ชอบรับปากก่อนไปทุกครั้งว่า ไม่กินของ ขอไปเล่นอย่างเดียว ก็ซื้อ Frech Fried & มันบด ให้แกกิน พอกินเสร็จ ก็ไป Super เพื่อซื้อ แกแฟ ให้ผ่อผ่อ (คุณย่า) ระหว่างที่เดินไปนั้น แกก็เจอร้านให้เช่า DVD แกบอกว่าขอเข้าไปดูหน่อย เราเองก็รู้ทันว่า แกคงจะขอซื้อแผ่นหนังแน่แน่ เลยบอกแกว่า ที่บ้านมีเยอะแล้ว ไม่ต้องเข้าไปหรอก แตแกก็ไม่ยอม จูงมือเราเข้าไป จากนั้น แกก็หยิบหนังมาให้เรื่องหนึ่ง และบอกว่า เรื่องนี้ที่บ้านยังไม่มี และแกพูดต่อว่า เป็นเรื่อง พลูโต แต่ไม่เป็นไร ให้ป่าป๊า จำชื่อเรื่องไว้ และกลับไป Search ใน Net ดู เล่นเอาเราอดขำไม่ได้ เพราะว่า ระยะหลังนี้ พอแกอยากดูการ์ตูนเรื่องอะไร เราเองก็จะ Search ใน http://youtube.com/ ให้ และก็ปล่อยให้แก Click ดูเอาเอง (ประหยัดเงินไปหลายนะ อีกทั้ง ให้แกได้หัด Click Notebook ด้วย)
ตอนกลับมาบ้าน ก่อนนอน แกก็พึมพำว่า "คิดถึง หม่าม๊า จังเลย" บางทีก็สงสารแกเหมือนกัน เพราะแกจะใกล้ชิดกับแม่มากกว่าพ่อ แม่พาไปเรียนพิเศษ ซื้อของให้ เอาใจสารพัด
เราเองก็ถามแกว่า แล้วชินชิน ไม่คิดถึง ป่าป๊าเหรอ แกตอบว่า "ก็ป่าป๊า อยู่แค่นี้เอง" (ทำไมต้องคิดถึงด้วย)
วันนี้ วันอาทิตย์ ก็ต้องพาแกไปเรียนพิเศษ 2 ที่ ที่แรก ก็เรียนเกี่ยวกับเชาว์ปัญญา เรียน 2 ชั่วโมง จากนั้น ก็ต่อด้วย คุมอง อีก 1 ชั่วโมง
ระหว่างที่นั่งรอ ก็เจอแม่ของใบพลู ซึ่งก็รู้จักน้องชินดี แม่ใบพลูบอกว่า น้องชิน นี่เก่งนะ อายุน้อยกว่าใบพลู แต่เรียน อ.3 แล้ว และตอนนี้ น้องชิน ก็เริ่มลบเลขแล้ว ในขณะที่ลูกแกอายุมากกว่าน้องชินเล็กน้อย แต่ยังเรียน อ.2 และก็บวกเลขแค่ เลข 3 ยังไม่ค่อยได้ (ชินชิน ได้ผ่านการบวกเลข 10 แล้ว ตอนนี้ เริ่ม ลบ 2 แล้ว) เราเองฟังไป ก็อดดีใจ (นิดนิด) ไม่ได้ และแกก็ชมว่า น้องชิน บวกเลขเร็ว อ่านหนังสือได้คล่อง
แม่ใบพลูบอกต่อว่า ลูกแกแปรงฟันเองก็ยังไม่ได้ แต่น้องชินเราแปรงฟันเองนานแล้ว
พอเรียนเชาว์ จบ ก็ต่อด้วย คุมอง ระหว่างที่แกทำแบบฝึกหัดอยู่ เราเอง ก็ย่องไปดูแกเป็นระยะๆ สักพัก ก็เจอแม่เด็กอีกคนหนึ่ง ทราบภายหลังว่า เป็นแม่ของน้องปองแปง ก็เหมือนเดิม แม่ปองแปง ก็ชม น้องชินอีก บอกว่า บวกเลขได้คล่องนะ และบอกว่า แม่น้องชิน เลี้ยงลูกใจเย็น ทำให้เราอดภูมิใจไม่ได้ ก็ยอมรับว่า หม่าม๊า ใจเย็น อดทนเหลือเกิน กับการเลี้ยงลูก เหนื่อยก็เหนื่อย ไหนต้องทำงานบ้านสารพัด
ตอนกลางคืน ป่าป๊า ก็ต้องทำงานสารพัดอย่าง ต้องซัก Underwear และถุงเท้า จากนั้น ก็ขึ้นมาบนห้องนอน เช็ดโน่นนี่ สารพัด สักพัก ชินชิน ก็ขึ้นมาบนห้อง
เราเองทำงานไป ก็บ่นไปว่า เหนื่อยจังเลย... สักพัก ชินชิน แกพูดสวนมาว่า "นี่แค่ลูกคนเดียวเองนะ" (ทำเป็นบ่น) เราเลยถามแกว่า แล้วอย่ากให้ป่า ป๊า มีลูกกี่คนหละ แกตอบว่า อยากให้มีลูก 2 คน เราถามว่า เพราะอะไรหละ แกตอบว่า "หากป่าป๊า หม่าม๊า ขึ้นสวรรค์แล้ว แกจะมีเพื่อนไงหละ"... พูดมาได้ไง ทำเอาเราอึ๊งเลย
สักพัก แกก็พูดต่อว่า หากป่าป๊า หม่าม๊า ขึ้นสวรรค์แล้ว หนูอาจไปอยู่ตรังก็ได้นะ (เพราะว่าญาติๆ อยู่ตรังกันเยอะ)
ก่อนนอนวันนี้ แกก็ขอดู Barney เลยบอกว่า ให้ดู 2 เรื่องนะ แกก็ OK, เปิดให้แกดูผ่าน Youtube ตามเคย...พอจบไป 2 เรื่องแล้ว แกขอต่ออีก (ตามระเบียบ) ก็เลยให้แกต่ออีก 1 เรื่อง แต่ละเรื่องก็ประมาณ ไม่เกิน 10 นาที จากนั้น ก็บอกให้แกไปนอนได้แล้ว
ก่อนนอน แกก็บอกว่า ให้อ่านนิทานให้แกฟัง (ตามเคย) จากนั้น แกก็หยิบหนังสือนิทานมาให้เราอ่าน ตอนแรก ก็อ่านเรื่อง โรงเตี๊ยมสะพานไม้ พออ่านจบ แกขออีก 1 เรื่อง เราเลยต้องอ่านต่อเรื่องที่สอง ชื่อ มารุชกา... พออ่านเสร็จ ก็ปิดไฟนอน ระหว่างนอน แกก็พูดอีกว่า "คิดถึงหม่าม๊าจังเลย"...
