กระติกน้ำ

ส.ค. 2549 : ชินอายุได้ 2 ขวบ 8 เดือน

จำได้ว่าประมาณกลางเทอมของอนุบาล 1 ก็คือปีแรกที่ชินชินเข้า รร.อนุบาลฉัตรเฉลิม
เย็นวันนั้น แม่ชิน กล้บมาจากที่ทำงาน มีกระติกน้ำฝากแก 1 ใบ แกดีใจใหญ่เลย เป็นครั้งแรกที่แกได้รับกรติกน้ำ เป็นกระติกน้ำสำหรับแขวนคอ และมีปุ่มกด Pop Up ได้ จากนั้น ก็มีหลอดโผล่ออกมาให้ดูดน้ำได้เลย
ทันทีที่แกได้กระติกน้ำมา แกก็อยากใช้เลย จึงต้องล้างและเติมน้ำให้แกดูด แกเห่อน่าดู
ระหว่างที่ทานข้าวเย็น แกก็จะเปิดมาดูดน้ำตลอด แกจะกด Pop Up อยู่เรื่อย และก็จิบน้ำสักนิด จากนั้น ก็ปิดฝา สักพัก แกก็เปิดมาดูดน้ำอีก ทำอยู่จนเราอดยิ้มไม่ได้ คือเห่อน่าดู คืนนั้น ขึ้นไปนอน แกก็ขอติดไปด้วย รุ่งขึ้นไป รร. ก็ต้องติดไปอีก และแกก็เล่าให้ฟังว่า เพื่อนของแกมีเหมือนกัน

ถัดมาจากนั้น อีกสัก 2 เดือน แม่แกก็มีกระติกน้ำใบใหม่มาอีก (ขยันหา หรือซื้อซะเหลือเกิน) แต่ก็ทิ้งไว้ท้ายรถ ไม่ได้เอาเข้าบ้าน

เช้าวันหนึ่ง วันนั้นเป็นวันหยุด เราก็เปิดท้ายรถ เพื่อจะหยิบกล่องเครื่องมือมาทำงาน และก็ตามประสา ชินชิน ก็เดิน เข้ามาดูที่ท้ายรถ และแกก็มองเห็นกระติกน้ำใบใหม่ ท่าทางดีใจ อยากได้ แต่เราก็บอกแกว่า ชินชินมีแล้วนะ ใบนี้ ให้น้อง (หมายถึงหลาน) ได้ไหม แกบอกว่า ได้... สักครู่ แกก็เดินเข้าบ้านไป เราเองก็ไม่รู้ว่า แกเข้าบ้านไปทำอะไร แล้วแกก็เดินออกมา ซึ่งทำให้เราอดหัวเราะไม่ได้...

แกหยิบกระติกน้ำใบเก่าของแกออกมาจากในบ้าน แล้วเดิมมาหาเรา พร้อมกับบอกว่า ใบนี้ (ใบเก่า) ให้พี่ฝ้าย แล้วแกก็ขอใบใหม่ไป

เราเองก็งงเหมือนกัน เด็กๆ เขาคิดอะไรได้มากนะ รู้จักเลือกของเก่า ของใหม่... ของใหม่ใช้เอง ของเก่าเอาไว้โละ (เหมือนผู้ใหญ่ไม่ผิดเลย)