เราเองก็โทรไปหาผ่อผ่อ หรือพี่สาว เพื่อขอคำแนะนำต่างๆ นาๆ ก็ได้รับคำแนะนำมากพอควร อาทิ
- อย่าออกแรงมาก
- อย่าเอื้อมมือ หรือเหยียดมือออกยาวๆ
- ห้ามกิน น้ำลูกเดือย
- ห้าม เจาะ หรือทำการใดๆ เกี่ยวกับตัวบ้าน
- นอนมากมาก
- อย่าสะเทือนมาก
- ...
แต่สิ่งที่ผมจำได้ดีคือ การเดินทางไป-กลับ ระหว่างที่ทำงาน
ช่วงนั้น ระหว่างตั้งท้อง 9 เดือน แฟนไม่มีโอกาสได้ออกนอกเส้นทางเลย เช้าขับไปที่ทำงาน เย็นก็ขับกลับบ้าน วนตั้งแต่ รัตนาธิเบศร์ ตรงมาแคราย ตรงมาบางเขน เข้า Local Road แล้วตรงไปหลักสี่ เข้าที่ทำงาน พอตกเย็นเลิกงาน ก็ขับตรงเข้าปากเกร็ด ไปทางติวานนท์ เข้าสนามบินน้ำ เลี้ยวขวาที่พระนั่งเกล้า จากนั้น ก็กลับหมู่บ้าน... ทำอย่างนี้ อยู่ 9 เดือน จะมีการออกนอกเส้นทางบ้าง ก็ต่อเมื่อ หมอนัดตรวจเท่านั้น
ก็ยอมรับว่า มีความเครียดพอสมควร กลัวว่าจะพลาด แล้วแท้ง และโดยปกติแล้ว แฟนก็ไม่ค่อยระวังตัวอะไรมากด้วย อาทิ การออกแรง ซึ่งบางทีเราเองก็โมโห และทะเลาะกันบ่อยครั้ง ที่แกไม่ค่อยฟังเรา
และเมื่อเวลาผ่านไปได้ 3 เดือน พวกเราก็เริ่มสบายใจขึ้น เพราะมั่นใจว่า ตัวอ่อน คงแข็งแรงพอแล้วหละ
ในช่วงนั้น ก็ยังไม่ใส่ชุดคลุมท้อง ถึงแม้ว่า ท้องค่อนข้างโตพอควร มีสาเหตุมาจากว่า เขาถือกันว่า อย่าใส่ชุดคลุมท้องเร็วไป เราเองก็ต้องเชื่อ อีกอย่างคงเป็นเพราะท้องแรก อาจจะเขินๆ ก็เป็นได้
ในที่สุด ก็ตั้งครรภ์จนครบ 9 เดือน ผ่านมาโดยสวัสดี
จริงๆ แล้วก็ไม่สวัสดีเท่าไร เนื่องจากพอเข้าใกล้เดือนที่ 8 ก็มีเรื่องให้ตื่นเต้น ต้องลุ้นกันอีกที
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น