สว่าน และดอกสว่าน

14 ต.ค. 2549 ชินชินอายุได้ 2 ขวบ 10 เดือน แล้ว

วันนี้ เป็นวันหยุด ชิน อยู่กับพ่อที่บ้าน แม่ไปอบรมที่ศูนย์ฝึกฯ งามวงศ์วาน
ก็ตามประสาพ่อ ที่มีความรู้ด้านช่างพอสมควร คือ สารพัดช่างหละ ก็ชอบทำโน่นทำนี่ อะไรที่มันไม่เรียบร้อย ก็ทำให้มันเรียบร้อย โดยเฉพาะเรื่องไฟ ปลั๊กไฟ จะทำไว้ค่อนข้างมาก ก่อนหน้านี้ ก็เพิ่งติดตั้งสวิตแสงเสร็จ (กว่าจะหาอุปกรณ์ได้ครบ หมดไปหลายอาทิตย์)

สำหรับคิววันนี้ ก็ซ่อมประตูเหล็กห้องซักล้าง เนื่องจากพื้นที่ต่อเติมทรุด ทำให้ การใส่กลอนประตูเหล็ก ทำได้ยากมาก ผมก็เลยหยิบกล่องเครื่องมือประจำกาย ประจำรถ มา หยิบเอาประแจเลื่อนคายน๊อตที่ยึดโครงเหล็กออก ก็ตามสูตรเดิม ชินชิน ก็เข้ามา (ยุ่ง) ด้วย แกหยิบเอาตลับเมตรมา บอกให้ ป่าป้าวัด ป่าป้าวัด คือ อยากให้เราใช้ตลับเมตร เราก็บอกว่า ป่าป้ายังไม่ใช้

พอเราคลายน๊อตออกมาหลายตัวแล้ว สิ่งที่ต้องทำหรือแก้ไขประตูก็คือ ต้องย้ายตำแหน่งรูน๊อตใหม่ สิ่งที่ต้องทำต่อคือ ใช้สว่านเจาะรู แต่ก็ขี้เกียจไปหยิบที่ห้องเก็บของ เพราะมันเหนื่อยมาหลายงาน เลยแกล้งหรือลองสั่งให้ชินชินไปหยิบสว่านมาให้

เราถามชินชินว่า หยิบสว่านให้ป่าป้าหน่อยได้ไหม แกตอบว่าได้ (เป็นครั้งแรก ที่เราใช้ให้แกช่วยหยิบสว่านมาให้) สักพัก แกก็เดินไปที่ห้องเก็บของ แล้วแกก็ตะโกนมาบอกว่า "ป่าป้า หยิบไม่ไหว" ก็คงไม่ไหวหรอก เพราะในถุงป้าที่เราเก็บสว่าน จะมีสว่านอยู่ 2 ตัว คือ สว่านเจาะเหล็ก และสว่านเจาะปูน ซึ่งตัวใหญ่กว่า และก็มีสายพ่วงอีก 1 เส้น
เราก็ตะโกนบอกแกว่า "ให้ลากมา" สักครู่ แกก็ลากมาให้ได้จริงๆ... แหม ป่าป้า ดีใจใหญ่เลย เพราะใช้แกหยิบของหนักได้แล้ว จับแกหอมแก้มใหญ่

ยัง ยังไม่จบ ปรากฏว่า ดอกสว่านที่ติดมากับสว่านเป็นดอกเล็ก ใช้ไม่ได้อีก เพราะเราต้องการดอกใหญ่ ก็เลยบอกแกว่า ให้ช่วยหยิบดอกสว่านให้ด้วย อยู่ในลิ้นชัก ห้องเก็บของ แกก็ผงกหัว ทำนองว่า รู้จัก... คิดว่า แกคงรู้บ้างหละ เพราะเวลาห้องเก็บของเปิดทิ้งไว้ทีไร แกก็จะต้องรื้อ โน่นรื้อนี่ เราคิดว่า ก็เป็นเรื่องดี ที่เด็กได้เรียนรู้ต่างๆ นาๆ

แล้วแกก็เดินไปหยิบให้ ก็อีกตามเคย ทำให้เราปลื้มจริงๆ เพราะแกหยิบมาได้จริงๆ แต่เราต้องให้แกเดินอีกรอบ เพราะดอกสว่านที่หยิบมา ใช้ไม่ได้ บอกให้แกไปหยิบมาให้หมด เพราะมีหลายหลอด (ใส่ดอกสว่านไว้)

วันนั้น ดีใจ และหายเหนื่อยไปเยอะ