5 ธ.ค. 2546 เป็นวันเฉลิมพระชนม์พรรษา ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และผมก็เลือกวันนี้ เป็นวันให้กำเนิดชินชินด้วย
อันที่จริง หมอคาดว่า คงคลอดได้ประมาณ ปลาย ธ.ค. หากเป็นเช่นนั้น ผมคงเลือกวัน Christmas, แต่หลังจากที่ได้ตรวจเป็นระยะๆ หมอก็บอกว่า คงคลอดเร็วกว่านั้น อาจเป็นประมาณวันที่ 10 ดังนั้น ผมก็บอกหมอว่าถ้างั้นขอเป็น 5 ธ.ค. ได้ไหม หมอบอกว่า OK
เป็นอันว่า หมอนัดคลอด 5 ธ.ค. 2546 ที่ รพ. พญาไท 2 หมอบอกว่า 8 โมง ให้มาถึง รพ. และติดต่อเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง...
ก่อนวันจริง ผมก็ได้ขับรถ Survey เส้นทาง ซึ่งออกมาจากบ้าน ที่ ม. ซื่อตรง รัตนาธิเบศร์ ขับตรงมางามวงศ์วาน ขึ้นทางด่วน และลงอนุสาวรีย์ชัย ใช้เวลาไม่มาก ประมาณ สัก 30 นาที ก็ถึง
และแล้ว... วันที่ 5 ก็มาถึง ผมและแฟน ตื่นเช้าทั้งคู่ ตื่นเต้นมาก (ไม่ตื่นเต้น ก็ผิดปกติแล้วหละ) ก็ขับรถมาเรื่อยๆ เส้นรัตนาธิเบศร์ ขึ้นทางด่วนที่งามวงศ์วาน... พอวิ่งบนทางด่วนได้สักพัก แฟนบอกปวดท้อง และดูเหมือนเป็นมากเสียด้วย ทำเอาผมตื่นเต้นไปด้วย สงสัยจะคลอดเต็มที่แล้วกระมัง ก็เลยบอกแฟนให้ใจเย็นๆ แฟนก็บอกปวดท้อง ทำให้ผมต้องเพิ่มความเร็วรถ และไม่นานเราก็ถึง รพ. แล้วก็ให้แฟนรีบลงไปก่อน ส่วนผมก็ไปหาที่จอดรถ...เมื่อจอดรถเสร็จก็มาตามหาแฟน ก็ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แกบอกว่าเมื่อสักครู่ แกปวดท้องเข้าห้องน้ำ ไม่ได้ปวดคลอด (ก็สงสัยเหมือนกันว่า แกแยกไม่ออกหรือไง ทำเอาเราป่วน)
จากนั้น ก็เป็นกระบวนการด้านทะเบียน เมื่อเสร็จแล้ว ประมาณ 9.00 น. ก็พาไปชั้น 3 (หากจำไม่ผิด) เพื่อทำคลอด ให้แฟนเข้าห้อง ส่วนผมนั่งรอที่ห้อง ด้านนอก (หมอไม่ให้ผมเข้า ดูเหมือนคงรู้ว่า ผมเข้าไปแล้ว อาจเป็นลม และจะเป็นภาระให้กับเจ้าหน้าที่ห้องคลอด เพราะเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้มาแล้ว ฮา)
ผมก็นั่งรอ ด้วยความตื่นเต้น รอไป ก็มองไป สักพัก ก็มีเจ้าหน้าที่นำเด็กออกมาจากห้องคลอด ผมก็เดินไปดู...หน้าแตก ไม่ใช่ลูกเรานีหว่า คนแล้วคนเล่า ลุ้นแล้วลุ้นอีก... ผมนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ทานกาแฟ รอเป็นชั่วโมง ทำไม๊ ไม่โผล่มาสักที แฟนเป็นอะไรหรือเปล่าว้า เริ่มกังวลเหมือนกัน ผมรอจนหายตื่นเต้นเลย แทบจะนั่งหลับ ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ก็มาตะโกน ถามหาพ่อเด็กน้อยคนหนึ่ง ที่เขาจูงออกมา ก็คือถามหาผมนั่นเอง ผมก็รีบออกไปดู...พยาบาลเขานำเด็กใส่ในกล่องพลาสติกบนรถเข็น ตอนที่เขาเรียกให้ผมออกมาดูนั้น พยาบาลได้เปิดช่องของกล่องพลาสติกให้ผมดู...
สิ่งที่ไม่คาดฝันก็ได้เกิดขึ้น ทารกหญิงน้อยนางนั้น ร้องไห้ทันทีที่ผมมองไปที่หล่อน เสมือนหนึ่งทักทายพ่อของหล่อน ผมดีใจและตื่นเต้นน่าดู เป็นปลื้มที่สุด จากนั้น ก็สังเกตุหน้าตาทารก มีผมเต็มหัวเลย ซึ่งตอนแรกนึกว่าหัวจะล้าน ใบหน้าดูแปลกๆ ไม่คุ้นตาเลย (อาจเป็นเพราะผมแทบไม่เคยได้เห็นหน้าเด็กที่ออกจากห้องคลอดมาก่อน ครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกในชีวิต)
จากตัวเลขที่สอบถามเจ้าหน้าที่ทราบว่า
เพศหญิง, หนัก 3,810 กรัม, รอบหัว ..........ซม., ความยาว............ ซม.
ตื่นเต้นจริงๆ ..........
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น